HOLLIE GREIG HOAX? NONCE WARS HOLLAND

Uit de beginperiode van de verwerking (na mei 2009).

http://www.facebook.com/plugins/like.php?app_id=224313110927811&channel=http%3A%2F%2Fstatic.ak.facebook.com%2Fconnect%2Fxd_arbiter%2FoDB-fAAStWy.js%3Fversion%3D41%23cb%3Df35903703c%26domain%3Dwww.dus-sarah-morton.info%26origin%3Dhttp%253A%252F%252Fwww.dus-sarah-morton.info%252Ff4c4f108%26relation%3Dparent.parent&href=http%3A%2F%2Fwww.dus-sarah-morton.info%2F2013%2F11%2Fuit-de-beginperiode-van-de-verwerking-na-mei-2009%2F&layout=button_count&locale=en_US&sdk=joey&send=false&show_faces=false&width=450

Leonie Minkema
“Leonie Barbara Minkema over haar eigen misbruikt zijn door familieleden.
Uit de beginperiode van de verwerking (na mei 2009).
Ik begon dingen te herinneren van vroeger en het lijkt wel of ik niet verder mag herinneren.
Waarom staat er nu te veel druk en stress op me dat het me niet lukt? Ik wil zo graag alles weten maar ik wordt totaal geblokkeerd in mijn lichaam.
Ik wil zo graag dat het wordt wat het was. Daar heb ik mijn zogenaamde vrienden en familie niet en nooit meer voor nodig, die kunnen allemaal naar de hel. De enige die nodig voor mij zijn, zijn de meiden en Ben. Hun zijn de enige die mij weer een sterke, liefdevolle vrouw kunnen maken. Ik hoop dat het me gegund wordt. Dat is de enigste hoop die er nog is voor mij.
Alsjeblieft, is er iemand die me kan helpen?
Wat hebben ze me laten geloven, doen denken dat ik sex heb met iemand maakt niet uit waar, zelfs in mijn eigen huis. Ik moet dit snel oplossen in mijn hoofd. Ben staat op een dun randje.
Dat is het allerlaatste wat ik wil. Hij is de enigste waar ik zoveel van hou. Alleen al het idee dat ik hem kwijtraak, maakt me zo waanzinnig. Hij is mijn leven. Wij zijn samen zo goed. Ik weet dat wij het helemaal weer top hebben als alles er uit is bij me. Ik doe zo m’n best, en het lukt maar niet om te weten wat er is gebeurd. En Ben blijft zeggen dat ik lieg en niet eerlijk ben en dat ik het gewoon moet zeggen. Hij gelooft me niet. Kon ik het maar. Ik schreeuwde het er wel uit.
Opluchting zou dat zijn voor me. Vooruitkijken en genieten van Ben en onze meiden. Ik weet het echt niet Ben. Als hij me niet gelooft, zal ik zelf verder moeten zoeken hoe het zit. Ik moet het weten.
Wat hebben ze als kind met me gedaan, dat het nog steeds invloed op me heeft, me
manipuleert, bang maakt van iets dat ik totaal omschakel in een persoon die ik absoluut niet ben, niet wil zijn, niet lekker vind. Ik walg er van en ik vond het altijd het ergste wat me elke keer weer overkwam, want dat moest ik altijd doen voor de mannen. Tinus heeft mij vroeger zo bang gemaakt. Met elkaar seks hebben moest totaal niks speciaals zijn, niets waardevols, gevoelloos.
Geen liefde, want mannen willen maar één ding, klaar komen, gepijpt worden. Hoe ze bij mij dit hebben ingebracht is zo onmenselijk. Ik haat jullie allemaal.
“Kom zo nog wel een boekje voorlezen. Ga alvast maar naar boven, ik kom zo bij je kijken’. Hij die lieve opa ging altijd wel even boven kijken of Leonietje al lekker in haar bedje lag om een leuk sprookje te vertellen (boekje voor te lezen). Alle knuffels werden er bij gehaald op bed en de zoge-naamd leuke sprookjesverhalen die me verteld werden waren helemaal niet leuk maar wreed.
Hoe ze me bespeeld hebben als een klein meisje over een aapje. Ons geheimpje wat je nooit aan ”
iemand mag vertellen. Zal ik je een geheimpje vertellen wat niemand weet alleen jij? En ik moet beloven, je mag het nooit verklappen. Het is heel spannend maar je hoeft niet bang te zijn want opa is lief. Opa doet je geen pijn (opa ‘speelt ‘alleen!) Bij ons ben je veilig.”
Ik moet nu stoppen met schrijven want in mijn hoofd zitten zoveel roze, enge, onbegrijpelijke dingen
Ik wordt er zo naar van, kotsmisselijk. Het is effe te veel. Dat lieve aapje was niet zo lief als ik dacht.
Tekst geschreven door Leonie , zondag 9 oktober 2011
Vanochtend sms-en van Nirvana. Soms merk je toch aan haar teksten dat ze niet zichzelf is. Voor mij heel herkenbaar en pijnlijk omdat ik voel en weet dat zij er helemaal niets aan kan doen, hoe moeilijk het is om sterk te blijven wetend dat het allemaal zo oneerlijk, onmenselijk is en dat wij gelijk hebben en blijven vechten, maar toch zal ze ook voelen wanneer komt het nou goed en mogen we weer naar huis, naar pappa en mamma en Doodles. Al twee jaar, huilen wil ze wel maar doet ze niet, of net als ik als je alleen in je slaapkamertje zit. Het zelf maar weer oplossen, maar het is zo veel, dat je zoveel mogelijk je emoties, nare gevoelens heel ver weg stopt en er niet aan probeert te denken. Zodra ze zien dat je en eigen mening hebt, en er tegen in gaat, het niet precies zo gaat als hun willen, blijven ze op je in praten en om je heen om op een stiekeme, geraffineerde manier jouw gedachtes te weten te komen.
Aan de ene kant ontzettend opgelucht om te zien hoe ze mijn leventje altijd hebben gecontroleerd, je dingen laten denken, aanpraten. Als kind heb je dan toch geen keus en weet niet beter dan dat het zo is.De grote mensen zullen het wel weten,
dan zal het wel zo zijn. Zo groei je op in hun manier van denken, en doen totdat je leventje, je eigen ik, een soort automatische piloot is, die doorgaat zonder teveel na te denken wat er eigenlijk allemaal om je heen gebeurt. Ik ervaar het als een soort
overleven, jezelf totaal wegcijferen, doen alsof er niks aan de hand is. Het gaat altijd goed met jezelf maar binnenin ben je verdrietig, eenzaam, machteloos. Maar niemand mag dat zien. “Denk aan de leuke dingen”.
Als je als kind wel een aantal keren geprobeerd hebt om aan iemand te willen vertellen wat er is, of vragen of dat zo is, en je krijgt geen antwoord of erger – straf – , schreeuwen tegen je, wat zo eng en angstig is, opsluiten, betast worden op dat kleine.
lieve, onschuldige lichaampje van jezelf en geen kant op kunnen. Van binnen ben ik zo bang, ik wil dit niet, rillingen, die grote hond op je lichaam voelen, er alles aan doen om die hond niet te hoeven voelen en hopen dat het zo snel mogelijk stopt. Dan
durven ze ook nog te zeggen “ik doe je toch geen pijn, ik doe toch zachtjes? De mannen zijn toch altijd lief voor je? Het is zo voorbij, het is toch lekker? Zeg maar dat je het lekker vindt, dan maak je me blij”.
Machteloos ben je als kind, woedend ben ik
hoe geraffineerd Tines enz. enz. me sexueel misbruikte, hier ook weer hun tactiek. De mannen doen toch niks verkeerd? Ze vindt het zelf lekker. Een klein meisje vragen stellen en willen horen van haar dat ze het zelf lekker vindt. Ik word er kotsmisselijk van.
Waarom doet iemand zo, het is toch niet te bevatten en te begrijpen? Hoe vaak ik daaraan heb gedacht en probeerde te snappen,
heb ik maar uit mijn hoofd gezet. Ze hebben totaal geen gevoel en zien je niet als mens.Je bent hun product, hun bezit.
Misdadigers, zieke, keiharde, gestoorden die denken dat ze machtig zijn, maar toch altijd verstopt blijven. Dus duidelijk zelf ook
bang zijn want je mag nooit iets vertellen.
Wordt vervolgd
Tekst Leonie Minkema, zondag 9 oktober 2011, deel 2
Voor mezelf lukt het gelukkig om verder te leven als slachtoffer van sexueel misbruik, machtsmisbruik en wetend dat ze me gewoon
voor de gek hebben gehouden. Nog steeds heb je momenten van zoveel pijn en verdriet en waarom? Ik heb toch nooit iemand pijn
gedaan? Altijd wou ik iedereen helpen maar dat gevoel moet ik van me afzetten, daar hebben we nu niks aan. Dankzij Ben heb ik eindelijk na al die jaren kunnen en mogen praten over alle nare momenten die ik allemaal heb mee gemaakt. De enigste manier
om te praten hierover was het vertrouwen en de rust die Ben me gaf. Je mag en moet vertellen en teruggegaan naar de momenten, plaatsen die eng en angstig waren. Als je het zelf weer weet, soms ook weer helemaal voelt hoe het toen ging, dan kan het stoppen,
hoe naar het ook is en het liever niet te vertellen in mijn geval want niet iedereen hoeft te weten wat ik heb meegemaakt. Ik ben liever
niet het middelpunt, ze hebben al genoeg naar mij gekeken, maar dan terwijl ik lief moest zijn voor de mannen en het filmen. Maar ik moet realistisch blijven. Ik ben niet het enigste slachtoffer. Het allerbelangrijkste is dat het moet stoppen voor iedereen. Niemand mag dit overkomen en vooral op de manier hoe ze het doen, want dan is het niet meer een groot geheim. Dat ze met Nirvana en
Demi ook bezig waren om te misbruiken, ik het nooit eerder heb gezien en doorhad, maakt me zo kwaad en soms ook kwaad op mezelf. M’n lieve meisjes die zich machteloos, bang gevoeld hebben. Dat ze pijn hebben gehad en betast zijn aan hun blote lichaampjes,
zo onschuldig, net als bij mij. Wat ze ons vertelden was zo ontzettend herkenbaar, precies dezelfde tactieken welke worden gebruikt
door deze smeerlappen. Ze verdienen niet om te leven.
Voor mij als moeder en als slachtoffer zo goed weten en ook voelen wat hun gevoeld hebben, komen er heel veel emoties los, maar
ook schuldgevoelens, nooit gewild dat iemand hun aanraakt. Dat mag niet. Ben was zelfs degene die toen ik pas met hem was, uitlegde dat je als meisje nooit meteen met een jongen moet meegaan en vooral niet meteen sexueel contact. Als iemand je echt leuk vindt, komt hij wel terug en heeft alle geduld. Dat heeft bij mij zo ingeslagen en mij laten nadenken dat het voor mezelf nooit zo ging, maar ook niet
precies wetend hoe dan wel. In al die jaren samen heb ik, achteraf bekeken, nooit eerder daarover nagedacht. Wel ontzettend veilig voelde
ik altijd bij Ben, maar waarom precies? Toch weer dat onbewust gevoel in jezelf, iets wetend, maar niet verder kijken. Tot alles duidelijk is,
eindelijk. Alle losse stukjes in je leventje, één stuk maken. Dan begrijp je zoveel, je emoties waar je nooit iets mee kon want niemand
luisterde. Nu wel, dat is wat me ook heel veel heeft opgelucht, alsof je wordt verlost van de enorme knoop in je koppie.
Ondanks dat worden we gestraft met het allerbelangrijkste wat je als ouders samen hebt. Onze lieve onschuldige dochtertjes die de moed
hadden en wel van ons mochten praten over sexueel misbruik, wisten dat hun lieve pappa niet zo is en wilden dat het stopt. We kregen
geen eens de kans, zoveel intimidatie wat meteen op ons afkwam. Een rechter die zo vanuit niets uithuisplaatsing van Nirvana en Demi
uitsprak en de volgende dag stond ‘bureau jeugdzorg René Hartog, Ronald Vos, Mariëlle Meinders” voor de deur en moesten Nirvana en
Demi mee.
”De grote mensen maken zich zorgen om jullie”. Een uur daarna reden ze met Nirvana en Demi weg. Hoe doodeng voor onze meisjes, alleen maar om sexueel misbruik in de doofpot te houden. Met de kerst(boom) zouden ze wel weer thuis zijn (december 2009)
werd tegen ze gezegd. Beloftes, beloftes, beloftes, loze beloftes. Kindjes weer laten denken, hoop geven en het niet, weer niet nakomen.
Twee jaar verder, liegen en bedriegen, misbruiken, dat is wat “bureau jeugdzorg” doet met kindjes, de zogenaamde gezinsvoogden, jeugd-
beschermers, hulpverleners die verplicht zijn om je gezinnetje zo snel weer bij elkaar te brengen. Kindjes mag je nooit weghalen bij hun
pappa en mamma, alleen als het echt noodzakelijk is en er geen andere oplossing is.
“Bureau Jeugdzorg” en elke instantie, persoon die meewerkt met deze waanzinnige, misdadige, criminele misdaad en gezinnetjes , kapot maken, totaal vervreemden van elkaar en zorgen dat “hun opvoeding” door zal gaan, dienen allemaal gestraft te worden, keihard, verdienen het niet om te leven. Eerlijke mensen, normale mensen die wel zijn opgevoed met normen en waarden en geen enkel kindje willen misbruiken
op wat voor manier dan ook. Het zou geeneens in je op mogen komen om kindjes te beschadigen. Als dit wel het geval is, wat helaas
de waarheid is, en ook doelbewust toepast, ben je ziek, gestoord en mag je niet in de buurt van kindjes komen. Er zit dan geen enkel gevoel
meer in je borst, koud, kil, keihard. Dat je zover kunt gaan, zullen veel mensen niet of nooit begrijpen. Ik ook niet. Als je het doelbewust doet en
zelfs lol er van hebt. Zelfs geld er voor vangt om kindjes bij hun ouders weg te houden. Ook al ben je zelf slachtoffer van deze misbruikers.
Bij mij gaat het er niet in dat je anderen dan wil misbruiken. Ik wil juist alles er aan doen nu ik snap en weet dat je gebeurtenissen kan
verdringen maar ook weer terughalen. Mijn eigen mening en doel is om signalen van kindjes te herkennen en alle hulp die nodig is voor
ze om het te stoppen en proberen uit de handen van deze misbruikers te halen. Want ook al hou je je mond, ze gaan gewoon door. Dus
heb je de keus misbruikt te blijven of doorgaan met vertellen wat, hoe, wie allemaal ………….
NIRVANA’S BRIEFJE
Lieve mama,
Ik mis je heel erg!
Je zorgd gewoon goed voor ons.
Ik mag je maandag weer bellen.
Daar verlang ik zo naar!
Ik hoop dat ik je zo snel mogelijk mag zien.
Ik let goed op Demi ze vindt het nog moeilijk om te slapen
ik ook heel erg!!! en het avondeten vind ik ook nog moeilijk
en in de ochtend.
Ik ga elke dag een brief schrijven hoe het met mij en Demi gaat.
Ik stuur ook elke dag een brief naar papa dat beloof ik!
Morgen schrijf ik weer en brief xxx Nan
doorgestreept: Ik kijk in de avond ook GTST
I LOVE YOU maar ik wil het liefst bij jou zijn
LIEVE CHELS ,LOVE YOU ALLWAYS ,TOGETHER FOR EVER!!.
I Love you ALWAYS
één gezin
pap mam FOR EVER
pap deem deem mam
pap nan
MAM NAN
(RONDJES) DOODLES NAN, DEEM EN MAM
NIRVANA S EIGEN WOORDEN
“Ype (= opa) heeft me bij me keel gepakt. Ik voelde het vanmiddag.
overal pijn hoofd oor benen, slaap keel maar …. ”
Opa (Ype)
1. kast gedieuwd
2. onder water gedieuwd
3. bij me keel gepakt
1 = herinner ik beetje
2 = herinner ik niet maar ik zie het wel
3 = herinner ik niet maar voel ik wel ”
Brief, geschreven door Nirvana van den Brink, oktober 2009 (uithuisplaatsing was sept. 2009)
(5 getekende hartjes links langs de tekst van boven naar beneden).
Lieve mama,
Met mij en Demi gaat het goed zolang jij sterk bent en papa.
Ik en Demi huilen nu wat minder want we weten dat jij wel op bezoek mag komen, maar
we missen jou, papa en Doodles wel heel erg.
Geef een heel dikke kus aan Doodles want hij is natuurlijk jarig en ook van Demi.
Ik hoop dat ik je snel weer kan knuffelen en kan vasthouden.
Ik verlang altijd naar maandag want dan komt René (Hartog, BJZNH) en die zegt wanneer
jij mag langskomen en daar verlang ik zo naar en ik mag je mandag en donderdag bellen.
Dan ben ik heel blij en Demi natuurlijk ook.
We krijgen hier op en woensdag zakgeld Demi 0.50 en ik 2,50.
We zijn ook daar al een keer in het dorp geweest. Daar hebben Demi en ik hele lekkere
snoepjes gekocht.
Nou mama ik ga slapen en morgen mag ik jou weer bellen en Demi natuurlijk ook!
Nan en Deem xxx
I love you always